Το χωριό Ροζίνο στο δήμο του Ιβαήλοβγκραντ στα χρόνια του 1960- Село Розино община Ивайловград през 1960 година

 

Μαγευτική Ροδόπη. Ταξίδι στο χρόνο : Dolno Lukovo και Gorno Lukovo - Μέρος 4ο

ΜΕΡΟΣ Δ.

Dolno Lukovo. Εδώ ο χρόνος δεν τρομάζει

τους κατοίκους του χωριού,

γιατί δεν του δίνουν σημασία.

Πηγαίνοντας στην εκκλησία 

των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης

νιώθεις ότι είναι ευλογημένο μέρος,

σαν να ζεις για τον ΘΕΟ.

Τι να πρωτοθαυμάσεις σε αυτή τη μικρή εκκλησία .....

Χτισμένη το 1806, όπως μαρτυρεί η επιγραφή με τους κτήτορες :

η πέτρινη κεραμοσκεπή

οι τοιχογραφίες που είναι πάνω σε σοβά από πηλό και σανό, 

ο πολυέλαιος, δώρο από το Άγιο Όρος,

οι αγιογραφίες της σχολής Αδριανουπολιτών αγιογράφων,

η Αγία Τράπεζα πάνω σε πέτρινο πηγάδι

που χρησιμοποιείται και σαν Αγίασμα,

τα ιερά σκεύη,

το αριστουργηματικό Ιερό Τέμπλο,

που λες και δεν άγγιξε ο χρόνος .....

όλα παραμένουν ελπίζοντας στην αιωνιότητα .....

Ευχαριστώ τον φίλο Ατανάς

για τη φιλοξενία στο πανέμορφο χωριό του .....

 

Μαγευτική Ροδόπη. Ταξίδι στο χρόνο : Dolno Lukovo και Gorno Lukovo - Μέρος 3ο

ΜΕΡΟΣ Γ. 

Στην πλατεία του χωριού χτίστηκε η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ 

στα τέλη του 19ου αιώνα.

Πολλές εικόνες ήρθαν από την εκκλησία του GORNO LUKOVO 

που εγκαταλείφθηκε στο τέλος της δεκαετίας του `70...

βλέπετε στις φωτογραφίες...

θα επισκεφτούμε τον αυλόγυρο της εκκλησίας

με το χαρακτηριστικό καμπαναριό .....

μετά το εσωτερικό της εκκλησίας

με το επιβλητικό τέμπλο,

τον όμορφο γυναικωνίτη,

τις εικόνες των αγίων .....

Μαγευτική Ροδόπη. Ταξίδι στο χρόνο : Dolno Lukovo και Gorno Lukovo - Μέρος 2ο

 ΜΕΡΟΣ Β

 Συνεχίζοντας το το οδοιπορικό στο DOLNO LUKOVO  αντικρίζουμε την πλατεία 

και τη στάση των λεωφορείων.

Στα δεξιά μας  η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ χτισμένη στα τέλη του 19ου αιώνα . 

Πιο πέρα το σπίτι του παπά

 με διακόσμηση στον τοίχο 

με ανάγλυφες παραστάσεις(κεράσια-ζαρκάδι).

Στο παραθύρι τα βιβλία του ιερέα όπως τα άφησε τη τελευταία φορά.

Το Σχολείο που τώρα μόνο ο άνεμος τραγουδά αντικαθιστώντας τους μαθητές .

Σε λίγα μέτρα και η εκκλησία των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Στα δρομάκια συναντάς εγκατάλειψη,

πόρτες, πέτρες, τοίχοι, μπαλκόνια, 

μαγαζιά, αυτοκίνητα μιας άλλης εποχής.

Μέσα σε αυτήν τη θλιβερή  εικόνα υπάρχουν και μερικά διατηρημένα σπίτια,

ώστε να δείχνουν ότι υπάρχουμε ακόμη.